Alicja Wilson. Kultura. Emocje. Recenzje

     Poniższy felieton ukazał się na portalu  Teatr dla wszystkich   Bardzo się cieszę z okazjonalnej współpracy z nimi.  Zachęcam do zapoznania się z tym teatralnym forum, który jest otwarty dla wszystkich, jak sama nazwa na to  wskazuje. Uzupełniam zdjęciami i cytatami. Stojąc na wietrznym molo w Brighton, poczułam, jak słona bryza miesza się z zapachem frytek i czymś, co nazwałabym „duchem roku ’74”. To tutaj, w The Dome -   Royal Pavillion czwórka Szwedów w butach na wysokich koturnach wywróciła świat do góry nogami. Ja miałam wtedy   jeszcze naście lat,   burzę niesfornych włosów/ są do tej pory/   i głowę pełną marzeń, które rymowały się z „ Waterloo” - promise to love you forevermore. Na zdjęciu już 20 lat😀 Utożsamiałam się z Agnetą😀 wiele lat potem, still looking fire, always a  teaser 😀 Przyjechałam   do tego miejsca jako dojrzała kobieta. Zupełnie nie pamiętałam, że ABBA   wygrała tutaj 19.Eurovision So...

  W mijającym miesiącu miałam trzy prelekcje, dwie na UTW i jedną w Osiedlowym Domu Kultury Malwa. Przygotowywanie takich wystąpień pochłania dużo czasu.  Po pierwsze kontent, jak to się mówi nowocześnie czyli zawartość merytoryczna, a potem  zdjęcia, filmy, nagłówki, podtytuły, ewentualnie podcasty. Mam znajomych w sklepie komputerowym, z którym współpracujemy od lat, zwykle mi pomagają💓. Jeszcze mój praktykant z czasów pandemii również jest pomocny. Głównie proszę o szybkie zgrywanie zdjęć na różne foldery. A np. teraz z Malty miałam kilka płyt z 20 lat oraz parę plików z laptopu. Treść merytoryczną sama przygotowuję. Prelekcja trwa 1.5 godziny, a ja cały czas mówię, jak karabin maszynowy. Taką mam skłonność, żeby jak najwięcej wiedzy przekazać i w ciekawy sposób. Sama wiele razy pisałam o Malcie i mam gotowe teksty, wypytuję też ludzi na ten temat. Wiem, co mnie się podobało, ale moja sytuacja była kiedyś bardzo komfortowa. Jeździłam do ówczesnego narzeczonego, potem ...

 Z przyjemnością zamieszczam link do portalu  Teatr dla wszystkich , gdzie została opublikowana moja recenzja musicalu Blood brothers, który oglądałam w Theatre Royal Brighton. Bardzo się cieszę, że od czasu do czasu ukazują się tam moje prace. Zachęcam też  do zapoznania się z tym portalem. Tam, jak mówi tytuł jest wszystko o teatrze.👍   Chciałam się podzielić refleksją z wizyty w Theatre Royal Brighton , gdzie miałam przyjemność  zasiąść w historycznych czerwonych fotelach  i w walentynkowy wieczór 14 lutego  obejrzeć  sentymentalny musical Blood Brothers- Bracia krwi, którego prapremiera odbyła się w Liverpoolu w 1983 roku , a potem z przerwami musical był grany w różnych teatrach West Endu. Obecnie projekt realizowany jest jako UK Tour.  Zanim zgasły światła, zastanawiałam się dlaczego musical jest prawie nieznany w Polsce , mimo jego statusu legendy na West Endzie.  Wynika  to z kilku specyficznych czynników kulturowych i ry...